Hoxe empeza unha nova etapa un novo blog q non sei nin canto durará nin como se vai manter. A un día da ascensión e con moita chuvia Galiza parece que non kere que saiamos a celebralo. A verdade é que cada día apéteceme menos sair. Parece que ese ritmo festeiro chega ao fin, sobre todo por o agobio que me entra cada día que miro o calendario e vexo que só falta un més para os exames.... e si, TODO o que me propuxen de levalo día a día esqueceuse un minuto despois de dicilo... en fin, sempre acontece o mesmo.

Para empezar, hoxe é un día desos que a Anxo e a min nos encantan pq só dan ganas de estar na cama, de deitarnos e durmir. Pero o problema é que non podemos, que os dous temos algo que facer.

Por outro lado estou bastante nerviosa, a miña viaxe a Brighton parece que xa non da marcha atrás e iso atorméntame. Quizás foi unha decisión precipitada,e ao mellor pasa a ser a mellor decisión da miña vida.

En breves, MAIS